Tine Mortier - Zoeper!

Tine Mortier - Zoeper!

Die truc met de ruitenwissers en het stukje touw

Radio TahuantinsuyoPosted by www.tinemortier.be Sat, September 01, 2012 19:49:54

Enkele weken geleden schreef ik hier over de luxe om met een eigen wagen in Zuid-Amerika rond te reizen, zelfs al gaat het om een oud wrak (28 jaar om precies te zijn, ik heb het nog even gecheckt!). Wel, DAT WAS DUS OM TE LACHEN! Die zogenaamde luxe duurt namelijk maar zolang er zich geen tropische wolkbreuk voordoet. En laat tropische wolkbreuken nu net de klimatologische specialiteit van Ecuador zijn.

We hadden al vier dagen aan een stuk schitterend weer gehad – en dat in het regenwoud. Ook onze laatste dag in de provincie Santiago-Morona leek er eentje van brandende zon en absolute droogte te worden, dus reden we welgezind de baan op naar het Nationaal Park Podocarpus. Tot zich opeens een typisch Ecuadoraanse wegtoestand voordeed:

We besloten dan maar eerst te lunchen.

Even later bevonden we ons met een volle maag op een uurtje te voet van de parkingang, vanwaar we ongetwijfeld een wandeling van nog een paar uren zouden ondernemen. Nu ben ik geen sportief mens, en dat is zacht uitgedrukt. Dus eerlijk: ik was stiekem ontzettend blij toen het opeens hard begon te regenen. Zo van: de regenjassen zitten helemaal onderin de bagage en we hebben geen paraplu bij en eigenlijk feitelijk is het geen weer om er een hond door te jagen... Op reis zijn alle uitvluchten goed om niet te moeten toegeven dat je een luie donder bent.

Enfin.
Het regende dat het goot. En we reden rond in een wrak van 28 jaar oud, waar al af en toe iets aan hapert. En we hadden geen reservestukken bij, anders zou het geen avontuur meer zijn, nietwaar? Toen gingen de ruitenwissers stuk. En het gevolg was dit:

Manlief schoot een regencape aan, trotseerde de elementen om de schade op te nemen en deed vervolgens iets raars met stukjes touw en ruitenwissers. Ondertussen waren Dochter en ik bezig met de logistieke ondersteuning, Zoon 1 was in de weer met een rol tape om de grootste lekken aan het achterportier/koffer te dichten, en Zoon 2 deed zijn best om niet op iedereens zenuwen te werken.

En het werkte wonderwel! Enige minuten later waren we weer onderweg. Manlief en ikzelf trokken gecoördineerd aan onze respectievelijke touwtjes zodat we weer iets zagen door de voorruit, Zoon 1 bleef lekken dichten, Zoon 2 bleef pogingen doen tot algehele kalmte en Dochter bleef zingen.

Een kwartier later schoten de touwtjes helaas stuk, waardoor Manlief weer de regen in moest. Hij besloot om het euvel dan toch maar mechanisch aan te pakken, dus moest hij het gereedschap uit de koffer halen. Die uiteraard net door Zoon 1 eindelijk waterdicht was gemaakt. Tevergeefs dus.

Zei ik al wat voor luxe het is om met de wagen te reizen?

  • Comments(1)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by Kruimel Mon, September 03, 2012 14:00:57

Manlief en ikzelf trokken gecoördineerd aan onze respectievelijke touwtjes zodat we weer iets zagen door de voorruit

Ik lig dubbel van het lachen. Dat moet een geweldig zicht geweest zijn.