Tine Mortier - Zoeper!

Tine Mortier - Zoeper!

Reisstress

Radio TahuantinsuyoPosted by www.tinemortier.be Fri, July 06, 2012 20:10:12

Over iets minder dan 13 dagen is het zover. Dan vertrekken we voor 5 weken naar Ecuador. Piece of cake, hoor ik u zeggen. We zijn er toch al vaker geweest? Dat is ook zo. Ikzelf ben er al 3 keer geweest, alles samen goed voor zo ongeveer anderhalf jaar. Dus die 5 weken kunnen er ook nog wel bij. Absoluut. En ik kijk er ook ontzettend naar uit.

Maar! Het is voor het eerst dat we er met het hele gezin naartoe gaan. Zoon 1 en 2 zijn er al geweest, maar die kunnen zich daar helaas bitter weinig meer van herinneren. Dochter werd er verwekt, maar zij kan zich daar gelukkig niets meer van herinneren. En zo is het toch weer een beetje de allereerste keer.

Ik ben al geruime tijd aan het voorbereiden. Dat wil zeggen: we hebben een onvoorstelbare reeks inentingen gekregen, zodat we nu ongetwijfeld het meest gevaccineerde gezin van Vlaanderen zijn (we kunnen zelfs dolle honden, vossen, wolven én apen aan!) en de komende 15 jaar minstens nog een tiental risicolanden moeten bereizen om die investering enigszins te laten opbrengen. Daarnaast heb ik 2 nieuwe reisgidsen aangeschaft, aangezien de vorige nog dateerden uit de tijd dat je nog filmrolletjes met aangepaste ASA moest meenemen op een trans-Atlantische vlucht. Het vervoer ter plekke is geregeld, én ik heb vandaag een meer dan indrukwekkende hoeveelheid malariapillen aangeschaft. Denk: minstens één handbagage vol. Als die verloren gaat, zijn we verplicht 5 weken aan een stuk wakker te blijven ’s nachts óf knal onder een ventilator te gaan slapen, want muggenvleugels schijnen daar niet tegen te kunnen.

Tot zover de voorbereiding. Want het lezen van de gidsen bewaar ik tot op het vliegtuig – met 25 uur reistijd moet dat lukken. En het maken van de valiezen bewaar ik tot anderhalve dag voor het afreizen. Anders herbegin ik geheid vier keer – ik ken mezelf.

Edoch!

Eergisteren beging ik de fout om online een boek aan te schaffen. Dat doe ik wel meer, vooral als ik door omstandigheden (als daar zijn: een ziek kind) niet meteen het huis uit kan. Het boek in kwestie is de ‘Universele reisgids voor moeilijke landen’ van Jelle Brandt Corstius. Nu is Ecuador weliswaar niet het moeilijkste land ter wereld, maar het blijkt desalniettemin verrassend goed aan alle criteria daarvoor te voldoen.

Om een lang verhaal kort te maken: het boek in kwestie is hilarisch en steengoed, maar tevens van die aard dat ik bepaald een beetje zenuwachtig word. Want de hoofdstukken ‘schijterij’, ‘hap-sliktechniek’, ‘corruptie’ en ‘zakkenrollers’ heb ik nog niet volledig onder de knie. En mijn reisgenoten – op mijn echtgenoot na – al helemaal niet. Het belooft dus nog bijzonder spannend te worden.

Maar ook deze nervositeit en (kleine) angsten hebben hun voordeel: ik ben vastbesloten van u allen hier op dit blog tot in de kleinste details van onze vreugden en ongemakken op de hoogte te houden. Gedeelde smart is immers halve smart. En gedeelde vreugd zal dan wel dubbele vreugd zijn. Of zoiets. En anders is het in elk geval een soort van nuttige bezigheidstherapie.

  • Comments(1)//blog.tinemortier.be/#post17